प्रस्तावना :
नेपाल फेरि निर्णायक मोडमा छ। नयाँ प्रधानमन्त्रीको नेतृत्वमा देशले स्थिरता, सुशासन र विश्वासको खोजी गरिरहेको छ। दशकौँको अस्थिरता र विफलताको छायामुनि जनता थकित छन्, तर अझै आशा बाँकी छ। यही आशा पूरा गर्ने वा फेरि धोका दिने जिम्मेवारी अहिलेको नेतृत्वसँग जोडिएको छ।
प्रमुख चुनौतीहरू
१. राजनीतिक अस्थिरताको अन्त्य – सत्ता टिकाउने खेलले दशकौँ जनतालाई निराश तुल्याएको छ।
२. Gen Z आन्दोलनको आवाज – प्रश्न गर्ने, प्रतिरोध गर्ने र परिवर्तन खोज्ने नयाँ पुस्तालाई सम्बोधन नगरेसम्म नेतृत्व सुरक्षित हुँदैन।
३. भ्रष्टाचार नियन्त्रण – यही मुद्दा जनआक्रोशको मूल हो। यहाँ कमजोरी देखे आन्दोलन फेरि उर्लन सक्छ।
४. आर्थिक संकट – बेरोजगारी, पलायन, र आयात–निर्भरता देशलाई असुरक्षित बनाइरहेका छन्।
५. सामाजिक न्याय – जातीय विभेद, महिला हिंसा, र अवसरको असमानता समाधान नगरेसम्म विश्वास टुट्छ।
सम्भावना र अवसर
१. युवाको ऊर्जा Harness गर्ने – आक्रोशलाई सहकार्यमा बदल्न सकियो भने परिवर्तन सम्भव छ।
२. सुशासन र पारदर्शिता – छोटो समयमा केही साहसी निर्णयले विश्वास जगाउन सकिन्छ।
३. राष्ट्रिय एकता – विविधता बीच सहमति र सहकार्य पुनःस्थापना गर्ने मौका।
४. अन्तर्राष्ट्रिय सम्बन्ध सन्तुलन – भारत, चीन र विश्व शक्तिसँग राष्ट्रिय हितमा आधारित कूटनीति।
५. आर्थिक आत्मनिर्भरता – कृषि, पर्यटन, जलविद्युत र प्रविधिमा लगानी गर्दै रोजगारी सिर्जना।
निष्कर्ष
नयाँ प्रधानमन्त्रीको हातमा केवल कुर्सी छैन, इतिहासको कलम छ।
यो कलमले लेख्नेछ —
असफलताको फेरि उस्तै कथा,
वा आशाको नयाँ इतिहास।
जनताले धेरै धोका खाइसके, तर आशा अझै बाँकी छ। नेतृत्वले इमान, पारदर्शिता र जनप्रतिबद्धता देखायो भने नेपालले नयाँ अध्याय सुरु गर्नेछ। नत्र, फेरि सडककै फैसला अन्तिम हुनेछ
तिलक ढकाल
झापा, नेपाल
