एक सास थियो ६
एउटा आस थियो ७
उ कहिल्यै नि डगेन ८
तेसैले केही लगेन ८
जीवन त सिद्धियो ७
उ निराश थियो ६
लानेले के लान्छ ६
हात उत्तानै जान्छ ७
उसको तेज उसंगै ८
अनन्ताकाशमा लान्छ ८
लोभीको कालो धन ७
त्यो पापीले खान्छ ६
मैले भनिदिएँ ६
भन्न मेरो के जान्छ ७
अरु निम्ति मर्ने मान्छे ८
मुर्ख कुरा गर्ने मान्छे ८
शहीद बनिजान्छ ७
शय वर्ष जिए ६
माघ ४, २०८२. भक्तपुर नेपाल।
[अन्तर्राष्ट्रिय बहुभाषिक कवि सन्तोष कुमार पोखरेलका पोखरेली छन्दका कविता सबैले पढौं र लेखौं।]
