कविता :-"भुकम्प "
पूर्णबहादुर श्रेष्ठ "हृदयङकृत"
पनौती न.पा.-३,काभ्रे
न दिन भन्छ, न रात भन्छ
सुटुक्क आउँछ,खुसुक्क जान्छ
कतिको ज्यान लिन्छ
कतिलाई घाइते बनाउँछ
प्रकृतिको लिला
बढो अचम्मको छ।
भौतिक संरचना पनि भन्दैन्
घाइते बिरामी पनि भन्दैन
न आउने खवर दिन्छ
न जाने नै खवर दिन्छ
सबैको मन मात्रै कहाँ हो र!
जमिन पुरै हल्लाएर जान्छ।
न खोज छ न खवर छ
आउने,जाने आफ्नै तौर तवर छ
आफ्नो अर्को भन्दैन
सानो ठुलो गन्दैन
आफ्नो बाट आफ्नालाई नै
छुटाएर लैजान्छ
मन मुटु सबै चुँटाएर लैजान्छ
कतिपयलाई शोकमा पार्छ
बाँचेकालाई भोकमा पार्छ
पापी भुकम्प!!
जमिनकै स्वरुप बदल्छ
जताततै हलचल छ
नदेखिन्छ न छेकेर छेकिन्छ
सारा प्राणीको जीवनमा
उथलपुथल पारीदिन्छ!
न जित्नको लागि आउँछ
न हार्नको लागि आउँछ
आउँछ केवल आफ्नै
सन्तुलन राख्नको लागि आउँछ
भुकम्प !!!
आफू हल्लिन्छ अरुलाई हल्लाउँछ
खोइ कसरी आउँछ कसरी जान्छ
अदृश्य छ शक्ति
कसैलाई गर्दैन भक्ति
रुवाउँछ शोकमा डुबाउँछ
देखाउँछ दम्भ
कस्तो भुकम्प !!!
२०८१/११/१६गते(३:००बजे)
